walang gamot sa’yo!
ang hirap lang talaga pag may isinasaalang alang buti na lang dito masasabe ko saloobin ko. sayo. kung magaleng kang chismosang kapitbahay. dito ako sa tumblr. wala kang paki post ko to.
gustong gusto kong sabihin sa pagmmukha mo na hanggat tinitingnan mo kung anong meron ang taong nakapaligid sayo hindi ka makokontento. lahat na ginaya mo sa mga ka-edad mo bat di mo magawang gayahing maging MABUTING ISANG INA! hinding hindi ka naging ina sa isa sa mga anak mo. puro mura mo ang ibinubunganga sa kanya. lage ka nang nakasinghal at nakasigaw sa kanya. hinahanapan mo ng pera kita mong nag aaral pa lang. pagdating sa kanya wala kang pera pero pagdating sa pakikipagkumpitensya o may makita kang gamit ang ibang tao kayang kaya mo ding bilhin. kayang kaya mo makipagsabayan anu.masyado ka naman atang natakam sa pera at ginagamit mo rin yang posisyon mo at ng asawa mo. pero bago naman kayo magsipagsimba o pagtapos nio sumimba anu ggawin nio magmmura nnmn sa anak ninyong iyon at paminsan pa sinasaktan nyo, binubugbog nyo. anung klase kayong magulang! wag ka magulat kung bigla ka namang sampalin ng AMA. sya lang naman ang nakakakita sa inyo.
ayaw mo sa aken? ai tutut! mas ayaw ko sayo! ayaw nameng lahat sayo. utang na loob lang ha. kala mo naman dyan. sige nga may alam ka ba na kaibigan mo dito ha. i feel sorry for you. pero wala akong magagawa dyan kase lahat naman kame alam ang ugali mo.
#patheticwitch
